โรคฝีดาษไก่ พบโดยทั่วไปในไก่ไข่ เกิดจากเชื้อไวรัส
โรคฝีดาษไก่ เป็นโรคติดต่อเชื้อที่แพร่กระจายค่อนข้างช้า มีลักษณะเฉพาะคือการเกิดเม็ดตุ่มขึ้นที่ผิวหนัง แล้วค่อยๆ หนาตัวขึ้นเป็นสะเก็ด หรือมีเยื่อหนายึดติดแน่นที่ส่วนตัวของทางเดินอาหารและระบบหายใจ หลายคนเลี้ยงไก่อาจเคยเจอปัญหา ที่หน้าของไก่บริเวณหงอน เหนียง มีลักษณะเป็นแผลแบบแห้ง ถ้าเป็นเช่นนั้นหมายความว่าไก่เป็น “ฝีดาษ” ชนิดของโรคฝีดาษจะมีอยู่ด้วยกัน 2 แบบ คือ ฝีดาษแบบเปียก และ ฝีดาษแบบแห้ง แต่ที่พบโดยทั่วไปในไก่ไข่ มักจะเป็นฝีดาษแบบแห้ง จะมีลักษณะตามที่กล่าวไว้ในข้างต้น และ ฝีดาษแบบเปียก บางครั้งถึงกับตาบอด ในปากก็มักจะพบวิการด้วยเช่นเดียวกับในกล่องเสียงและหลอดลม สาเหตุของโรค อาจมาจากยุงเป็นพาหะนำโรค ถ้าไม่หาทางกำจัดยุงที่มาก่อกวนตัวไก่ อาจก่อให้เกิดโรคมาราเรียได้ ฝีดาษไก่ เกิดจากเชื้อไวรัส ติดต่อได้ทางบาดแผล ที่เกิดจากการจิก ลวดหรือตะปู ขีดข่วน ส่วนใหญ่ได้รับเชื้อ 4-10 วันจะเกิดตุ่มคล้ายหูดขึ้นตามผิวหนัง ในบริเวณที่ไม่มีขน เช่น หน้า หงอน เหนียง หนังตา ตุ่มเล็กๆจะค่อยๆใหญ่ขึ้น ที่หัวของฝีดาษจะมีแผลสะเก็ดสีน้ำตาลคลุมอยู่ ต่อมาจะแห้งและลอกหลุด วิธีป้องกันและรักษา โรคฝีดาษไก่ ที่เราสามารถทำได้ เมื่อไก่เป็นฝีดาษแบบแห้ง ก็สามารถหายาทาภายนอกมาใช้ได้ นั่นก็คือ เจนเชี่ยนไวโอเล็ต […]
