โรคนิวคาสเซิล โรคติดเชื้อของสัตว์ปีก ที่คนเลี้ยงไก่ต้องระวัง
โรคนิวคาสเซิล เป็นโรคติดเชื้อของสัตว์ปีกจากเชื้อไวรัสชนิดรุนแรง การติดเชื้อไวรัสนิวคาสเซิลชนิดรุนแรงต่ำ ไม่ก่อให้เกิดโรคนิวคาสเซิล แต่ยังคงก่อให้เกิดอาการทางระบบหายใจ เมื่อมีการติดเชื้อชนิดอื่นๆ หรือสภาวะแวดล้อมที่ไม่เหมาะสม โรคนิวคาสเซิลเป็นปัญหาของการผลิตสัตว์ปีกทั่วโลก บางประเทศที่เชื้อไวรัสก่อโรคนิวคาสเซิลเป็นโรคประจำถิ่น ยังคงใช้เชื้อไวรัสสายพันธุ์ที่รุนแรงปานกลางชนิดเชื้อเป็น และปัจจุบันถูกจัดเป็นเชื้อไวรัสที่รุนแรง เนื่องจาก ลำดับสารพันธุกรรมที่ตำแหน่ง cleavage sites และค่าดัชนี ICPI มีหลักฐานการแพร่กระจายเชื้อก่อ โรคนิวคาสเซิล ตามแนวระนาบจำนวนมาก สัตว์ปีกที่ติดเชื้อสามารถขับ เชื้อไวรัสนิวคาสเซิลได้ ในสิ่งคัดหลั่งจากช่องปากและคอหอย และมูลสัตว์ สัตว์ปีกที่ไวรับต่อโรคสามารถติดเชื้อ โดยการหายใจรับฝุ่นที่ปนเปื้อน หรือเชื้อไวรัสที่อยู่ภายในละอองอากาศ หรือโดยการกินสิ่งที่ปนเปื้อนเชื้อไวรัส การติดเชื้อไวรัสจากการหายใจ สูดละอองอากาศที่มีเชื้อไวรัสพิสูจน์ได้จาก การให้วัคซีนเชื้อเป็นโดยใช้เครื่องพ่นยา การกินมูลสัตว์ที่ปนเปื้อน หรือซากสัตว์ที่ปนเปื้อน สามารถติดเชื้อในไก่ ไก่ที่มีภูมิคุ้มกันสามารถขับเชื้อไวรัสนิวคาสเซิลชนิดรุนแรงได้เป็นเวลา 6-9 วันภายหลังการป้อนเชื้อพิษทับ หรือจนกระทั่งตาย นกป่าตามธรรมชาติ หรือเลี้ยงขังกรงที่ไม่ได้รับวัคซีน เช่น นกแก้ว และนกพิราบ สามารถขับเชื้อไวรัสได้เป็นเวลานานผ่านมูลสัตว์ โดยไม่แสดงอาการ การติดเชื้อ โรคนิวคาสเซิล การวินิจฉัยโรค การป้องกันและรักษา การติดเชื้อ ในสัตว์ปีกถูกรายงาน ต่อองค์การสุขภาพสัตว์โลก หรือโอไออี การติดเชื้อไวรัสก่อโรคนิวคาสเซิล สามารถรายงานให้กับองค์การสุขภาพสัตว์โลก […]
